H.G. Wells

H.G. Wells was a prolific writer’ lees ik in Goodreads. Ik heb net  ‘A man of parts’ gelezen van David Lodge, en mijn sterkste indruk is eerder: H.G. Wells was a prolific lover’. Ja, het boek gaat over de auteur H.G. Wells. Jongen, wat een vrouwenloper. Voor hem is het simpel, het waren de vrouwen die hém najaagden. Op de twee foto’s die ik van hem terugvind probeer ik zijn aantrekkingskracht op vrouwen in te schatten. Dat lukt maar half. Ik vermoed dat zijn reputatie als vrouwenverleider de drempel voor zijn aanbidsters sterk verlaagde. Maar goed, het komt hierop neer: ik onthou na het lezen van dit boek vooral het verhaal van zijn chaotische, buitenechtelijke relaties en kinderen. Zijn politieke visies, zijn visionaire  gaven en zijn hele schrijverschap lijken in deze biografische roman eerder kanttekeningen dan bouwstenen. Dat Wells de vrije liefde voorstond, en dat naarstig in de praktijk bracht, ja, dat is wel duidelijk. Hij praktiseerde de vrije liefde, maar enkel zolang hij aan de ontvangende kant stond. En de ‘verdienste’ hieraan ligt uitsluitend bij zijn vrouw, Jane. Zij moest er al vroeg in hun huwelijk vrede mee nemen dat haar man minnaressen nam. Wanneer een van zijn minnaressen pogingen deed in die richting werd H.G. spoorklaps een afvallige. Rebecca West, die ooit zijn minnares was, dreigde er eens mee een tweede minnaar te nemen. Hij smeekte haar om dat niet te doen. Hij zou dat niet kunnen verdragen, jammerde hij, want ‘het is niet hetzelfde voor een man’.

Een geromantiseerde biografie is zeker niet het ideale middel om een schrijver uit de doeken te doen. Hoe beschrijf je een literair oeuvre van een auteur zonder afbreuk te doen aan het romankarakter van je werk? En omgekeerd, hoe kun je vermijden dat een literaire biografie enkel een verhaal van gebeurtenissen is? Hoe kun je de denkwereld, de aspiraties, de evolutie van een schrijver naarvoor brengen? David Lodge doet hier en daar een poging, maar eigenlijk is dat niet echt zijn bedoeling denk ik. Omdat Wells niet bepaald mijn literaire bewondering wegdraagt, vond ik dat niet zo erg. Bovendien wordt dit gebrek voor mij een beetje gecompenseerd door de ontmoeting met enkele schrijvers die tot de vriendenkring van Wells behoorden, en die ik wel bewonder. Een van hen is Henry James. Over zijn relatie tot H.G. Wells wil ik het in mijn volgende post graag hebben.

H.G. Wells in de bibliotheek

Advertenties