De engelenmaker

Een weerzinwekkend verhaal. Ik ben blij dat ik het boek uitheb en dat ik het in Gent kon achterlaten.
Ik las ondertussen dat de auteur, Stefan Brijs, houdt van mensen van wie er een hoekje af is. Wel, aan Victor Hoppe is er meer dan een hoekje af. Vanaf het eerste moment van zijn bestaan wordt hij verstoten. Hij wordt geboren met een hazelip, waardoor zijn moeder van hem walgt, en hem de dag na zijn geboorte laat opnemen in een klooster. Als hij drie jaar is en nog altijd geen woord heeft gezegd, wordt hij idioot verklaard, wat zijn verder verblijf in de instelling rechtvaardigt. Als zijn vader veel later inziet dat zijn zoon allesbehalve idioot is haalt hij hem naar huis, maar dan is het kwaad geschied. Victor legt zijn genie en zijn religieuze waanzin samen om zelf schepper te worden.
Walg, ontzetting, en een bijna abstract gevoel van medelijden, dat roept dit boek bij me los. Brijs is erg goed in het oproepen van die walg. En zijn Victor is, hoe geïsoleerd en afwijkend van de rest van de mensheid ook, een geloofwaardig personage.
Ik twijfel er geen moment aan dat er op deze aarde al menselijke klonen leven. Het kan niet anders dan dat die afgesloten van de wereld leven, en dat ze tijdens hun leven dienen als wetenschappelijk materiaal.
‘Engelenmakers’ biedt een variant van dit verhaal. Bij mij brengt het met de walg het besef naarboven dat de realiteit waarschijnlijker nog veel weerzinwekkender is.
Een walgelijk, maar ijzersterk verhaal.

Advertenties